شعر من

 اسیرم من اسیر یک شب یلدای طولانی
همان زیبایی تاری ک میدانم نمیدانی

کجا بودی کجا ای هم نواز و هم نوای من
که اکنون سر رسیدی بعد یک پاییز طوفانی

 شروع جنگ با قلب و سراغاز شجاعت ها
بیا دستم به دامانت درین اوضاع بحرانی

 من بی آبرو اکنون تورا اینگونه میبینم
ک با یک شهر خاطر خواه مرا یک مرد میدانی

اگرچه تو بتی و من فقط یک بنده ی بیکس
خداوندا چه میخاهم من از این کفر پنهانی

صیاد روشنگر
2/8/94

 

شعر من...

صدای جغد می آید هوا سرد است و بارانی
چه کولاکی درین جنگل چه بادی و چه بورانی

صدای ناله ی گرگی صدای جیغ مرغابی
تنم خشکیده از سرما به تن چسبیده بارانی

صدای جغد می آید هوا سرد است و سوزنده
کلاهم خیس؛چشمم تر؛ گلویم سخت طوفانی

دو پایم صاف می لرزد،نمی ترسم هوا سرد است
مدد کن قوت زانو درین اوضاع بحرانی

کمی زانو تحمل کن که بوی دود می آید
به قلبم نقش ها دارد امید مهر سوزانی

امید کلبه ای چوبی کنارم آتشی روشن
بخاری تازه از حس طراوت های انسانی

صدای جغد می آید؛دوباره ابر محکم شد
هوا تاریکتر طوری که میدانم نمیدانی...
صیاد روشنگر

شعر من...

شبت مانند گیسویت حنایی

پناهت دست پر مهر خدایی

دوباره رفتی و تنها شدم من

      نمی خوابم ک تا شاید. بیایی         

شعر من...

صیادم و در دام تو امروز گرفتار

در دام تو آهو وش عاشق کش عیار

با تیر دو چشمت بزن و جان ز تنم بر

جان از من و تیر از تو چرا منتظری یار

شعر من...

چگونه رفتنت باور کنم من

چه خاکی بعد تو بر سر کنم من

تو که رفتی ولی با خاطراتت

چگونه چند روزی سر کنم من

 6/4/94

21:38

شعر من...